Mirtos

                           http://www.youtube.com/watch?v=YhyI8hOwlZE

 
h                                                 

Zoals inmiddels bekend mag zijn leven wij ( regelmatig ) met veel plezier en met minder medische klachten in Mirtos, zuid-oost Kreta aan de Lybische zee. In het noorden ligt het stadje met voor deze tijd toepasselijke naam: AGIOS NIKOLAOS. Deze keer wil ik echter over de NL-versie van deze heilige schrijven. Oftewel Nicolaas zoals baardmans hier genoemd wordt. Deze, van Turkse komaf, jurken dragende “kindervriend” is samen met zijn personeel weer in Nederland.
Zijn zwoegers die hilarisch genoeg dezelfde naam hebben klauteren niet alleen op daken met schoorstenen maar ook daar waar zelfs elektrisch gestookt wordt. De mavro ( = grieks voor: zwarte / bruine) knechten zetten hun beste benen voor op zowel dak als boot.
Agios-NL zit met zijn krent op paard of in zijn kasteel. Enkel voor zijn overtocht uit het verre Ole-land begeeft baardmans zich op een boot. Nu had Rik, van Omroep Drenthe, hem ook uitgenodigd om de hunebedden te komen bekijken. Het hele gevolg kon niet mee want deze keer werd ook gebruik gemaakt van een roeibootje. Weliswaar aangedreven
door een pruttelend motortje. Uiteraard moest een en ander gefilmd worden om bewaard te worden en natuurlijk uitgezonden in Drenthe.
Voor de gelegenheid hadden cameraman KIEK
en geluidstechnicus HEUR zich in een Pietepak gestoken. Wat regisseur Rik niet wist was dat de twee schavuiten een weddenschap hadden afgesloten. De ene, KIEK, had
gewed dat Sikkemans ook panty’s droeg onder zijn rode jurk. De ander, HEUR, dacht aan een lange onderbroek. Eenmaal buitengaats, 21,12 meter op het plaatselijke meer begon het bootje plotseling vervaarlijk te schommelen. De oorzaak was dat de medewerkers van de provinciale draadloze het naadje van de……euh ……… boxershort wilden weten. Met zoemende camera begonnen de twee technici kinderliedjes te zingen die betrekking hadden op Sikkemans. In zijn enthousiasme had hij er geen erg in dat het tijdelijke vervoermiddel niet bijzonder stabiel was. Het gevolg: KIEK en HEUR konden even later AGIOS-NL voor de spiegel zien staan terwijl hij zijn natte
plakkerige baard stond te föhnen. Gewoon een degelijke onderbroek met sokophouders waren onder het habijt tevoorschijn gekomen. De weddenschap met als inzet een zak over-de-datum zijnde pepernoten was door geen van beide gewonnen. Wel een overwinning voor de mensen
langs de kant die voor de zekerheid ook een camera meegenomen hadden.
Deze lieden ook werkzaam bij omroep Drenthe komen wat mij betreft in aanmerking voor het GOUDEN HUNEBED.  Zo kon het hele land genieten van Sikkemans te water. Een tip: volgend jaar weer een stunt : AGIOS-NL of een van zijn personeelsleden die van het dak sodejanussen. Laat wel een stuntman dit doen en je hebt weer landelijke aandacht. (met dank aan 112 Nederland voor de foto)

Lees en pakjesavond voorzichtig.
 

In NL kan je geen krant openslaan of er wordt wel melding van een ongeluk gemaakt. Kleine blikschades aan de heilige koeien, kop- staart botsingen, vooral tijdens files op de diverse snelwegen. In ons dorp aan de Lybische zee moet volgens mij de eerste aanrijding nog plaats vinden. Zelfs spelende kinderen op straat worden niet enkele meters ver gesleurd door het blik op wielen. Het jong volk in kikkerland houdt zich voornamelijk schuil achter klapjappen en spelletjes die je op t.v. kunt spelen en dat is eigenlijk nog te begrijpen ook. Helaas voor voetbalclubs, turnverenigingen, scouting en meer van dat soort vermaak. Als de "toekomst" zich op straat waagt is het risico aanwezig dat een in blik verpakt persoon zoveel haast heeft dat hij / zij geen oog heeft voor spelende kinderen. Vaak zijn het dan zelf ouders die te laat van huis gaan om te werken en zodoende haast hebben. Nee, dan kunnen die stresskippen een voorbeeld nemen aan de Mirtosian-chauffeurs (m / v ). Ook al is ons dorp niet al te groot er spelen meer kinderen op straat dan op een woonerf in NL. De spelletjes die gespeeld worden zijn mij niet allemaal bekend maar vaak sprint de jeugd achter elkaar aan. Nooit gehinderd door vingerheffende ouders, " pas op want er rijden auto's". De automobilisten hebben in, het nu noodlijdende, Hellas meer respect voor hun jeugd dan de gemiddelde NL-er voor hun "kids". Ja zo moet je tegenwoordig praten om erbij te horen. Er is helemaal niets nederlands aan, het klinkt interessant en daar houdt het mee op. De " prinsesjes " en stamhouders van deze tijd zitten veiliger achter hun plee-station of de digi-t.v. met 281 zenders met diverse herhalingen van cartoons (= engels voor: tekenfilms ). De chauffeurs in het waterrijke land weten gewoon dat ze moeten opletten zodat ze hun opvolgers niet van de sokken of podilato ( = grieks voor: fiets ) rijden. De snelle rakkers kunnen uit ieder straatje of steegje komen en rennen ongehinderd de openbare weg op. Het zorgt bij ons voor ontzettend veel respect voor de weggebruiker in de heilige koe. Hier wordt gekeken in wat voor een auto iemand rijdt want dat zou status uitstralen. Wij geloven er geen biet van, het is enkel commercie. In Griekenland rijden ook bolides maar het merendeel van de auto's is wel gedeukt. Er zijn zelfs exemplaren die geen vlak stukje blik meer bezitten, zo gedeukt. Sommige hebben al in jaren hun knipperlicht ( links / rechts ) niet meer gebruikt om de simpele reden dat die eraf gereden zijn door collega's. Spatborden zijn ook niet altijd aanwezig. Op de vraag waar die dan gebleven zijn, kan het antwoord van de plaatselijke coureur luiden: "bij de spuiterij ". Ja als je dat dan niet gelooft zal hij / zij de schouders ophalen en gewoon doorrijden. De A.P.K. heeft duidelijk zijn intrede nog niet gedaan en het merendeel van de bevolking heeft er geen behoefte aan. Hun kinderen zijn hoe dan ook veilig op straat. Zou dat de reden zijn dat Griekenland geen Formule 1-rijders heeft ? Het is wat ons betreft best mogelijk. Hoho, Nederland kan ook niet pronken met een scheurneus uit die tak van sport maar daarentegen heeft het, buiten 16 miljoen bondscoaches, stresskiepen die het druk, druk, druk hebben. Ja met kinderen ( = nederlands voor: kids ) voor de mieter te rijden op woonerven en ventwegen. Nog maar niet gesproken over andere wegen.

Lees en scheur voorzichtig.

Wat gaat de tijd supersnel. Op de dag af is het een week geleden dat ik in de startblokken zat om terug naar NL te keren. In deze afgelopen week is mij dikwijls gevraagd / ter ore gekomen: "die Grieken maken er een potje van ". Om er nog eens een cliche uit te gooien: de haren rezen me dan ten berge. De Grieken willen wel veranderen maar dat heeft tijd nodig. Ga er maar eens even voor zitten en lees mijn visie op de economie van Giekenland. De titel zou ook kunnen zijn :  " Hoe de E.U. de werkelijkheid uit het oog verliest ". Een lange titel die helaas nodig is voor de boeroe-boeroe ( = grieks voor : gezever ) die uit Brussel komt. Na het weekeinde zet ik per ongeluk de t.v. aan op DWDD. Aan tafel Mathijs, die beter 'n sportprogramma kan presenteren, Jan Mulder, nationale zevermuts en Felix Rothenberg, een gemankeerde politicus. De drie lieten de andere mensen niet eens uit praten over datgene wat ze graag wilden melden. Bovendien en dat stoort me het meest; de mannen worden betaald door ons, publiek. Het wordt uitgezonden via de nationale zender waarvoor wij moeten betalen. Kortom: links lullen maar rechts zakken vullen. Helaas hebben deze heren nog ergens anders moeite mee en dat is respect voor een ander medemens. Kijk, er zijn muzikanten en mensen die muziek maken. De eersten kunnen wel een potje zingen of beheersen een instrument buitengewoon voortreffelijk. Die doen nooit denigrerend over hun collega's die muziek maken. De laatste categorie doen immers ook hun uiterste best om mooie klanken voort te brengen. Het lukt niet altijd maar o.k. Ook als je het altijd eens bent met de drie kwetterende heren maar enig barbarisme is hen niet vreemd. De griekse kwestie daar weten ze volgens eigen zeggen wel raad mee. Een caberetier had geen betere  grap kunnen verzinnen. De oplossing ligt even voor de hand als dat het tijd zal kosten. Een klein uitstapje: vrouwen staan erom bekend dat ze kunnen multi-tasken. Applaus voor de dames. Daar hoeven ze helemaal geen Mien Dobbelsteen voor te zijn. De ene Mien huurt weliswaar een andere Mien in om huishoudelijke taken te verlichten. Zwart uiteraard. Dat doen niet alleen bewoners van Hellas maar ook de " ladies " van het hollandse land. Oeps ! Deze Mienen moet je niet vragen om de was te doen, de centrifuge te vullen, te strijken, de bedden op te maken, boterhammen voor de kinderen te smeren en dan de jeugd van de basisschool ophalen. Het voorgenoemde dient dan wel allemaal tegelijkertijd uitgevoerd te worden. Zelfs 2 Mienen en Saartje ( van Swiebertje ) zouden dat niet voor elkaar krijgen zonder een arbeidstherapeut  te raadplegen. Wat ik hier boven beschrijf is een loftuiting aan alle dames die zich de benen uit het multi-tasklijf sjouwen. Tevens beschrijft het ook, figuurlijk, wat de E.U. en mensen zoals Mathijs, Jan en Felix het liefst van de eilandbewoners zouden eisen. Waar wij in west-europa 66 jaar over gedaan hebben moet nu in het land van Aphrodite en Zeus in enkele weken of nog beter enkele dagen gebeuren. Een totale ommekeer van gedachten en uitvoering. Waarom 66 jaar ? Eenvoudig, want toen is de vijand verjaagd met een naam die je tegenwoordig zelfs in Duitsland niet meer tegen komt. Zo lang heeft het bij ons ook geduurd. Alle techniek ten spijt: dit is en blijft mensenwerk en dat heeft veel tijd nodig. Je bedient geen lichtschakelaar. Ik gun de Giorgossen en Yiannissen die tijd van harte zodat het prachtige land er weer financieel florisant uitziet. Ik denk dat ik niet de enige ben die er zo over denkt maar dat zal wel als oorzaak hebben dat niet iedereen econoom, t.v.presentator, zeveraar of geflipte politicus is.

Lees en peins voorzichtig

De titel die deze keer de kop siert zou het vermoeden kunnen wekken dat ik terug reis met een boot. Helaas voor sommige, ik kom sneller terug en wel vliegend. Maar entaxi ( = grieks voor: o.k. ). Geldzaken daar heb ik nog niet over geschreven, geloof ik. Hier in Mirtos is geen enkele pin-automaat sterker nog er is nergens een mogelijkheid om met het rechthoekig plasic kaartje te betalen. Niet in de winkels, supermarkt of restaurant. Het is niet eens mogelijk om met een credit-card ( = plastic geld ) te betalen. Ja en dan zeggen dat de Grieken hun zaakjes niet voor elkaar hebben. A contant wordt hier afgerekend OF er wordt gepoft tot de volgende salarisronde. Zie je het al voor je ? Samen met een select gezelschap wordt koers gezet richting een goed **-restaurant. Na de soep en de gekookte piepers gevolgd door griesmeelpudding ( = bleh ) wil, moet, je betalen. De sommelier ( = wijnverslaafde ) staat er wankelend bij en ziet tot zijn schrik dat de gast enkel op monopoly-geld lijkend plastic kaartje heeft. Vriendelijk en beleefd wordt gevraagd om het pepermuntje terug te geven en contant te betalen. Zo gaat het hier in ons dorp. Dat wil zeggen het **-restaurant heeft plaats gemaakt voor een echte Kretense taverne. Dus de Jan en Mien toerist weten niets anders te verzinnen dan de afdrooghanddoek ter hand te nemen. Zover laat de eigenaar het niet komen en spreekt de gasten bemoedigend toe: " kom morgen maar betalen ". Bij ons zou de vogel gevlogen zijn maar hier in het kleine Mirtos wordt er inderdaad de volgende dag netjes betaald. Er zit ook een gedachte van de restaurateur achter, namelijk: twee dagen achtereen zeker van klandizie. Het verhaaltje toont aan dat de wijsheid op het terras ligt en niet in het parlement dat in Athene gevestigd is. Hier is ook geen sprake van automatisch betalingsverkeer. Zelfs het woord kunnen de grieken niet uitspreken. Logisch want dat is nederlands hehe. Hier gaan bijna alle inwoners naar DEY. Dat is de energiemaatschappij die elk huis en gebouw voorziet van electriciteit en water. Gas zit in flessen. De maatschappij is 5 dagen per week geopend om geld in ontvangst te nemen. Vanaf negen uur in de ochtend tot uiterlijk twee uur in de middag. Een heer, gekleed in overhemd, zit in een kamertje wat kleiner is dan een doorzonkamer in NL. Natuurlijk achter glas en een kompjoeter met printer die hij bediend. De klanten wachten netjes maar ongeordend op hun beurt. Als je betaling van de lopende maand is wordt je hoogst verbaasd aangekeken door hemdsman. Het komt namelijk niet zo nauw wanneer je betaald ALS je maar betaald en dat wordt dan ook keurig netjes gedaan na de salarisronde. Er zijn wel twee verschillende mogelijkheden om van je geld af te komen. De 1e heb ik beschreven, hemdsman. De andere mogelijkheid is betalen aan de postbode. Nikos loopt regelmatig met een flink gevulde knip zijn ronde door het dorp. Bij hem betaal je, indien goed ter been, 1 euro extra voor de moeite die hij doet. Noem dat maar service !! De mensen hier uit de streek zijn eerlijk en betrouwbaar en verwachten dat ook van een ander, ook van Jan en Mien toerist. Zij hoeven echt de afwas niet te doen of bang te zijn dat er beslag gelegd wordt op de dame c.q. de man die zo slordig is om geen contant geld op zak te steken.

Lees en op afbetaling voorzichtig.

Goh, dat inpakken van kleding en dergelijke zodat er geen beestjes bij kunnen is niet 1,2,3 gedaan. Nee, je moet er wat voor over hebben zodat de kleine vliegende en ongevleugelden geen schijn van kans hebben. Nu is het wel zo dat we geen etenswaar open en bloot laten staan want dan heb je binnen de kortste keren oorlog. Het eten wordt opgemaakt of weg gegeven aan vrienden. Terug naar het inpakken. Alles gaat in plasticzakken die vervolgens luchtdicht gezogen worden om dan voor enige maanden opgeborgen te worden. Nu zijn er natuurlijk altijd mensen die zich voorstellen dat ik aan het tuutje van een plastczak zit te lebberen. Dus niet, ik lebber liever aan iets anders. De stofzuiger biedt hierbij uitkomst. De, als een startende straaljager jankende machine, weet wel raad met de lucht in de zakken. Namelijk; eruit !! De laatste week is het zaak om te weten wat je zoal nog aantrekt. Nu, dat is hier net zo gemakkelijk als in Regenland. Daar heb je lange broeken, truien, regenjassen en lieslaarzen nodig. Hier......nog steeds korte broek, t-shirt, zwembroek en handdoek. Jullie denken dan meteen dat het inpakken van die spullen zo gebeurd is.  Het jammere voor mij is dan dat ik er WEL moeite mee heb. De binnenkant van mijn lorignet (= oud frans voor: bril ) staat regelmatig onder water. Nee,nee niet het water van de Lybische zee maar van de peentjes die ik zweet. Een automonteur zou gelijk de diagnose: " lekke koppakking " stellen. Overigens er zijn natuurlijk mensen die wel weten hoe bril geschreven moet worden in de franse taal. Goed, enkele overwinterzakken zijn inmiddels gevuld en de laatste zaken wachten nog op een wasbeurt. Dat laatste zal op donderdagochtend gebeuren om vervolgens binnen een halve dag droog te zijn. Het is heerlijk toeven op ons dakterras. Trouwens, ook als er geen was hangt.

Lees en verpak voorzichtig.

Zo aan het einde van mn verblijf aan de zuid-oost kust van Kreta komen via de electronische post de vragen binnen. Ik kan jullie, de niet vragenstellers, vertellen dat het een diversiteit is die je op geen menukaart tegen komt. Een greep uit de vragen: 1: zijn AL je verhalen waar gebeurd ? Heb je alles zelf mee gemaakt ? Ligt Mirtos echt in zuid-oost Kreta ? Je kunt het zo gek niet verzinnen of de vraag werd wel gesteld. Een klein tipje van de sluier kan ik oplichten. En jullie ook. Alle verhalen hebben echt een bron van waarheid. Neem nou het verhaal waar niemand om gelachen heeft: de circusact. Dit verhaal staat ook in jullie geheugen gegrift als dat ik met mijn jatten vast zat tussen de ijzers van het strandbed. Eerlijk ?? Ja, het is echt WAAR gebeurd. Zo links en rechts een beetje aangedikt maar de pleisters zijn er pas 11 dagen af. Het stalken van een hele familie of dat zo is ?? Als jullie het niet geloven dan krijg je wel enkele e-mailadressen om het na te trekken. Dus......ook waar. Het migreren van het oude weblog ?? Helaas is dit 100 % waar gebeurd. De kl**tza**en oftewel ( en dat is grieks ) malakkas. Kan ik gerust schrijven want wie kan er nu grieks ?  Het verhaal van de boot ?? Waar of niet ?? Op het moment dat ik het schreef had ik een Uri Geller-moment. Toen was er geen sprake van een boot. Nu, na het moment van Uri, helemaal waar. Volgend jaar of volgende keer krijg ik een drijvende tobbe. De drijvende wasteil moet ik zelf ophalen achter een hek. Nee heee, waar zien jullie me voor aan ?? Jan met de lange vingers ?? Hier op de boulevard ligt een geel bootje te vergaan, niemand kijkt er naar om. Het blijkt een oud roeibootje te zijn waarmee Khadaffi wilde vluchten. Dit bootje wil ik volgend jaar laten afzinken zodat er vissen in kunnen schuilen en snorkelaars iets meer hebben om te bezichtigen. De fietstochten naar Tertsa zijn NIET verzonnen. Zo is ook het verhaal van de straatveger die eerst mij onderste boven liet gaan en daarna ik hem de veters uit de schoenen reed: ECHT WAAR. Dit artikel kan weer zo lang gemaakt worden dat je er vervelend van wordt en dat vind ik ook wel weer grappig. Het laatste eten vind ook zijn weg naar mijn immer rommelende binnenkant. Helaas zijn het niet altijd de zelf gemaakte kroketten of bitterballen. Ook verstandig en voedzaam wordt er gekokkereld in onze keuken. Zo af en toe, eigenlijk te weinig, is er ook een pita gyros de uitgehongerde maag komen redden. Wat wij kennen als de shoarma zo kennen ze in Hellas de gyros-variant. Dit "broodje " onderscheidt zich op verschillende manieren van het oosters kadetje. De meest opvallende is wel: de afmeting.Als je bij de shoarmaboer in NL een superbroodje besteld dan vindt dat makkelijk zijn weg. Beetje geholpen door melk om het weg te spoelen. Daarentegen een pita gyros is hardnekkiger. Daar heb ik minstens 2 fantas voor nodig. Uiteindelijk beland de griekse lekkernij daar waar het moet zijn. Terwijl ik nu naar beneden kijk wordt mijn uitzicht belemmerd door een goed gespierde overdadige volgegeten maar ook hongerige buik. Daar is niets zieligs aan overigens. Wat ik wel betreur is dat ik niet in Lampegat ben om morgen de verjaardag, MET gebak, van mijn vrouwtje mee te maken. Wie in het bezit is van ons of haar G.S.M.-nummer kan bellen om de felicitaties over te brengen. Mocht dat niet het geval zijn: onder elk artikel kan gereageerd worden. Zou echt leuk zijn. Dit laatste is niet verzonnen. Nine eleven 1955 was eerder dan 9-11-2001.

Lees en proficiat schatje voorzichtig.

Je kent ze wel, die mensen die zich supporter noemen of aanhanger danwel fan. Onze weblogfans beginnen ongeduldig te worden. Het is allemaal goed bedoeld daar niet van. Lees het volgende relaas maar eens en het wordt meteen duidelijk wat we bedoelen. Een supporter kenmerkt zich op diverse manieren. Als het gaat om voetbal zijn ze meestal uitgedost in het shirt van hun favoriete ploeg. Enkele voorbeelden zijn: wit shirt met een rode baan door het midden. Das de supporter die moeite heeft om het midden te houden. Groen shirt met wit kraagje: denkt dat hij / zij nog naar een receptie moet. Oranje...........dan kan het zomaar zijn dat W-A op de tribune heeft plaats genomen en maximaal geniet. Vervolgens de liedjesfans. Vaak dragen ze een sjaaltje met de naam van hun favoriete chanteur / chanteuse ( = iemand die zingt en niet op louche manier de kost verdient ). Of het nu vriest of of 35 graden warm is, het sjaaltje lijkt wel als een strop om de hals te zitten. Moterrijders kenmerken zich als leerfavorieten of dragen een spijkerjasje zonder mouwen. Bikkels zijn het. Bij een ander soort muziek, trouwens, horen dan weer:  groupies. Deze mensen hoeven niet per se hun favoriete muziek te horen maar willen wel, niet zo rustig, van hun nachtrust genieten samen met de artiest (e). De laatste weken, zeg maar maanden, is er een nieuw soort ontdekt. Namelijk: de BLIEKFAN. Het moet echt niet bonter worden hoor. Kijk, de 10.000e medeblieker op ons weblog is al even een feit. We hadden volgens sommige al de 20.000 gepasseerd kunnen zijn. Met dank aan het vorige weblog, maar niet heus. We zijn ook oprecht trots op zoveel belangstelling. Het fan-atisme begint nu wel rare vormen aan te nemen. Bliekers komen nu zelfs naar Mirtos !!! Jaja, je leest het goed. In het begin was het allemaal nog niet zo erg. Samen pilsje drinken en gezellig babbelen op een of ander terras met de souvlaki onder handbereik. Nu worden uit heel NL familieleden ingevlogen om in levende lijve te kunnen aanschouwen waar we allemaal over schrijven. Een persoon is zelfs al twee keer dit jaar in ons dorp geweest. De eerste keer alleen maar al snel, na enkele dagen, kwam er versterking in de vorm van een vriendin met man. De tweede keer spoot het werkelijk de spuigaten uit. Tijdens de 4 weken verblijf hier op Kreta kwam als eeste een andere vriendin / collega mee. Even later gevolgd door een zusje. Jawel, het kon niet uitblijven, ook moeder moest zien waar alle verhalen vandaan komen. Onopvallend over de boulevard lopen was er niet meer bij. De ogen maar vooral de vingers voelde ik bij wijze van spreken in mijn rug priemen. Zo van: " daar loopt hij..... in het echt !! ". Ging ik voor de verandering eens ergens anders zitten dan duurde het niet lang of twee tafeltjes verder plofte de familie neer. Een andere tactiek die toegepast werd is de volgende: moeder loopt over de promenade en ziet me zitten. Ze vraagt of het goed is dat ze me gezelschap houdt. Natuurlijk kan ik niet weigeren en moeder kan beter praten dan schrijven. Ik bedoel de taalfouten dan. De rest van de meute MOET wel om de hoek hebben staan gluren want mama zit nauwelijks of quasi (= net alsof ) verbaasd zeggen de familieleden: " och, ook hier ? " Dat het afgesproken werk moet zijn bewijst wel het feit dat de lachebekjes uit heel Nederland komen. Uit een van 's werelds grootste havensteden of uit een stad waar men in het verleden slordig omsprong met vuurwerk. Het geeft allemaal niets want het is nu nog onschuldig. Zo zeer zelfs dat het vacantievierende gezelschap geen handtekening heeft gevraagd. Wel wordt reikhalzend uitgekeken naar de uitgave van het eerste boek. Dat zal dan wel gesigneerd moeten worden MET opdracht.

Lees en fanclub voorzichtig.

Wat een geklooi zeg de laatste weken.Het gehannes met het zogenaamde migreren van het oude weblog. Als wij in het burgerleven zoiets zouden flikken dan stond er geen leerkracht voor de klas of zelfs de huisvrouw zou al haar dagtaken neerleggen ter protest dat ze gehinderd zou wordt in haar dagelijkse handelingen: koffie drinken. Met het vingertje naar een ander wijzen hebben we in ons bloed zitten. De koe bij de horens pakken, figuurlijk, dan moeten de mouwen opgerold en de transpiratiezweerdruppels over  het gelaat rollen. Daar mankeert het volgens mij dus aan. Anders kan ik niet verklaren waarom het veranderen van provider ( = engels voor: leverancier ) zo lang moet duren. Daarom deze overstap. Wegens overcompleetheid moeten er nu toch ergens bolle-digi-bozen rondlopen die naarstig op zoek zijn naar " passend " werk. Ja, je leest het goed hoor. Het werk wat op hun zoekpad terecht komt is niet altijd naar believen van de "boos ". Om de 40 tot 45 minuten werkzaamheden moet er iemand opstaan om de rest van bruin slootwater te voorzien. Thuis drinken ze Senseo, cafe Latte of Cappucino uit het duurste apparaat wat ze in een Italiaanse winkel konden vinden. Op kantoor blijkt de koffie uit de automaat, die luistert naar de naam: Berta, plotseling van uitmuntende kwaliteit. Buiten de nodige sloten koffie, met rondo, dient er ook een bedrijfsrestaurant aanwezig te zijn. Een kantine is niet goed genoeg want die verstrekt geen warme maaltijd. Een kantine is goed voor fabrieksarbeiders en postmensen. Maar ja, die weten ook wat werken is. Laat de werkloze bolle-digi-bozen maar hun gang gaan, buiten is het mooi weer...... in Mirtos. Gelukkig, prijs de dag, hebben we een nieuwe uitgever gevonden om onze avonturen op de monitor te plaatsen. Tip: bewaar de oude link nog even maar zet deze link bij je favo's.

Lees en vermaak je voorzichtig.