FANS
Je kent ze wel, die mensen die zich supporter noemen of aanhanger danwel fan. Onze weblogfans beginnen ongeduldig te worden. Het is allemaal goed bedoeld daar niet van. Lees het volgende relaas maar eens en het wordt meteen duidelijk wat we bedoelen. Een supporter kenmerkt zich op diverse manieren. Als het gaat om voetbal zijn ze meestal uitgedost in het shirt van hun favoriete ploeg. Enkele voorbeelden zijn: wit shirt met een rode baan door het midden. Das de supporter die moeite heeft om het midden te houden. Groen shirt met wit kraagje: denkt dat hij / zij nog naar een receptie moet. Oranje...........dan kan het zomaar zijn dat W-A op de tribune heeft plaats genomen en maximaal geniet. Vervolgens de liedjesfans. Vaak dragen ze een sjaaltje met de naam van hun favoriete chanteur / chanteuse ( = iemand die zingt en niet op louche manier de kost verdient ). Of het nu vriest of of 35 graden warm is, het sjaaltje lijkt wel als een strop om de hals te zitten. Moterrijders kenmerken zich als leerfavorieten of dragen een spijkerjasje zonder mouwen. Bikkels zijn het. Bij een ander soort muziek, trouwens, horen dan weer: groupies. Deze mensen hoeven niet per se hun favoriete muziek te horen maar willen wel, niet zo rustig, van hun nachtrust genieten samen met de artiest (e). De laatste weken, zeg maar maanden, is er een nieuw soort ontdekt. Namelijk: de BLIEKFAN. Het moet echt niet bonter worden hoor. Kijk, de 10.000e medeblieker op ons weblog is al even een feit. We hadden volgens sommige al de 20.000 gepasseerd kunnen zijn. Met dank aan het vorige weblog, maar niet heus. We zijn ook oprecht trots op zoveel belangstelling. Het fan-atisme begint nu wel rare vormen aan te nemen. Bliekers komen nu zelfs naar Mirtos !!! Jaja, je leest het goed. In het begin was het allemaal nog niet zo erg. Samen pilsje drinken en gezellig babbelen op een of ander terras met de souvlaki onder handbereik. Nu worden uit heel NL familieleden ingevlogen om in levende lijve te kunnen aanschouwen waar we allemaal over schrijven. 
Een persoon is zelfs al twee keer dit jaar in ons dorp geweest. De eerste keer alleen maar al snel, na enkele dagen, kwam er versterking in de vorm van een vriendin met man. De tweede keer spoot het werkelijk de spuigaten uit. Tijdens de 4 weken verblijf hier op Kreta kwam als eeste een andere vriendin / collega mee. Even later gevolgd door een zusje. Jawel, het kon niet uitblijven, ook moeder moest zien waar alle verhalen vandaan komen. Onopvallend over de boulevard lopen was er niet meer bij. De ogen maar vooral de vingers voelde ik bij wijze van spreken in mijn rug priemen. Zo van: " daar loopt hij..... in het echt !! ". Ging ik voor de verandering eens ergens anders zitten dan duurde het niet lang of twee tafeltjes verder plofte de familie neer. Een andere tactiek die toegepast werd is de volgende: moeder loopt over de promenade en ziet me zitten. Ze vraagt of het goed is dat ze me gezelschap houdt. Natuurlijk kan ik niet weigeren en moeder kan beter praten dan schrijven. Ik bedoel de taalfouten dan. De rest van de meute MOET wel om de hoek hebben staan gluren want mama zit nauwelijks of quasi (= net alsof ) verbaasd zeggen de familieleden: " och, ook hier ? " Dat het afgesproken werk moet zijn bewijst wel het feit dat de lachebekjes uit heel Nederland komen. Uit een van 's werelds grootste havensteden of uit een stad waar men in het verleden slordig omsprong met vuurwerk. Het geeft allemaal niets want het is nu nog onschuldig. Zo zeer zelfs dat het vacantievierende gezelschap geen handtekening heeft gevraagd. Wel wordt reikhalzend uitgekeken naar de uitgave van het eerste boek. Dat zal dan wel gesigneerd moeten worden MET opdracht.
Lees en fanclub voorzichtig.
